Η ΑΠΟΛΥΣΗ

Πάλι με απέλυσαν. Έχασα κι αυτή την όμορφη καλοπληρωμένη δουλίτσα. Δεν πάει άλλο. Επαναστατώ και εξεγείρομαι ενάντια σε τούτη την άθλια κοινωνική κατάσταση. Το πήρα απόφαση. Δεν θα ξαναδουλέψω σε μισθωτή σκλαβιά. Ας είναι και μαύρη και αδήλωτη και ότι άλλο θέλουν. Δεν θα τους ξανακάνω την χάρη. Βαρέθηκα τα αφεντικά και τις υπερβολικές απαιτήσεις τους. Και μετά σου λένε οι ηθικολόγοι της κακιάς ώρας να μην τους κλέβεις όποτε μπορείς και τα ρέστα. Να είσαι ικανός και πρόθυμος σε ότι σου ζητήσουν. Εργατικός και τίμιος. Υπάκουος και χαμογελαστός. Περιποιημένος και καλοντυμένος. Ευγενικός και άψογος. Να φοράς με καμάρι και περηφάνια τη στολή της εταιρείας σου. Να σε κόβουν από πάνω μέχρι κάτω και να σε κοιτάνε στα δόντια. Χαχα. Να τρέχεις όπου σε στέλνουν και να μην αργοπορείς. Να μην σαχλαμαρίζεις εδώ κι εκεί. Να μην μιλάς με τους συναδέλφους σου. Να μην συνδικαλίζεσαι μαζί με τους άλλους σκλάβους της γαλέρας. Να μην οργανώνεσαι ενάντια στους εργοδότες σου. Να μην απεργείς. Να μην διαμαρτύρεσαι. Να μην λουφάρεις. Να μην τους φέρνεις αντιρρήσεις. Να τους σέβεσαι και να τους υπολήπτεσαι σαν πατέρες σου γιατί θέλουν πάντα το καλό σου. Να είσαι πάντα στην ώρα σου. Να υπομένεις αγόγγυστα τις υπερωρίες και τα έκτακτα μεροκάματα. Να μην απαιτείς ρεπό και αργίες. Να βάζεις πλάτες στην επιχείρηση που σε ταΐζει και σε φροντίζει. Να είσαι δούλος τους. Άμα χρειαστεί να στήνεσαι και στα τέσσερα.  

Πάντως αυτή την φορά είχαν και κάποιο δίκιο. Με πιάσανε να κοιμάμαι. Δούλευα σεκιουριτάς νύχτα. Έξω έκανε κρύο. Βρισκόμουν μέσα στο κουβούκλιο με τις κάμερες παρακολούθησης και το ραδιόφωνο με νανούριζε. Είχα χαλαρώσει εντελώς πάνω στο γραφείο. Ξαφνικά ένιωσα μια δυνατή σφαλιάρα κι ένα κάψιμο στον σβέρκο μου. Άνοιξα τα μάτια μου απότομα. Για λίγα δευτερόλεπτα τον είχα πάρει μα δεν αργεί να γίνει το κακό. Όπως όταν οδηγείς. Ήταν ο επόπτης της εταιρείας κι έκανε έφοδο. Δεν τον κατάλαβα. Ήρθε στα μουλωχτά από πίσω μου και με χτύπησε. Ήξερα ότι ήταν απόστρατος αξιωματικός και μεγάλο καθίκι μα αυτή την φορά είχε το δίκιο με το μέρος του. Άρχισε να με βρίζει και να με ταρακουνάει από τον γιακά. Με είπε αλήτη και κοπρίτη που δεν σέβομαι το ψωμί που τρώω και άλλα πολλά. Δεν μπορούσα να τον ανεχτώ να με ξεφτιλίζει. Σιγά μην τον φοβηθώ. Πιαστήκαμε στα χέρια. Πέσαμε στο πάτωμα και παλέψαμε για κάμποση ώρα. Αν και ήταν μπρατσωμένος και καλογυμνασμένος νομίζω ότι τον νίκησα. Του κατάφερα κάμποσες μπουνιές στο πρόσωπο. Εκείνος λιγότερες. Στο τέλος το έβαλε στα πόδια και μ’ άφησε στην ησυχία μου. Φαίνεται να αιφνιδιάστηκε. Μάλλον δεν είχε συνηθίσει σε τέτοιες αντιδράσεις από υφισταμένους του. Όμως δεν υπήρχαν μάρτυρες και δεν μου έκαναν μήνυση ούτε με πήγαν στα δικαστήρια. Μόνο με απέλυσαν και με έβαλαν στην μαύρη λίστα. Προσπάθησαν να με τρομοκρατήσουν. Μου είπαν ότι πλέον είχα ξοφλήσει. Στην ηλικία που βρισκόμουν δεν θα ξανάβρισκα δουλειά πουθενά και θα πέθαινα της πείνας.

Σκοτίστηκα. Σιγά μην έβαζα την γάτα μου να κλαίει για να με λυπηθούν και να με συγχωρήσουν. Να πέσω στα γόνατα και να τους ικετέψω. Πάντως τους πήρα την αποζημίωση που δικαιούμουν έστω και λειψή. Τρία χρόνια τους υπηρετούσα άψογα από το πόστο μου και πάντα νύχτα. Ποτέ δεν είχαν παράπονο από μένα. Όμως ένα στιγμιαίο ολίσθημα αρκεί για να σε βάλουν στα μαύρα κατάστιχα. Δεν με ένοιαζε. Είχα βρει την λύση. Θα έμπαινα στο ταμείο ανεργίας και κατόπιν θα την έβγαζα με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα του μακροχρόνιου και αδιόρθωτου τεμπελχανάς. Δίνουν λίγα μα θα έκανα λιτό βίο και θα μου έφταναν. Στην ανάγκη θα έκλεβα τα απαραίτητα και από κανένα σούπερ μάρκετ. Μπορεί και κάτι να μου περίσσευε στο τέλος του μήνα. Θα περιόριζα τα έξοδά μου στο ελάχιστο. Θα έκανα μεγάλες και αιματηρές οικονομίες. Θα έκοβα και το κάπνισμα και το πιοτό και όλα. Τέρμα τα γλέντια και οι κραιπάλες. Τελείωσαν τα νυχτοπερπατήματα και οι ασωτίες. Δεν θα μου λείψουν. Τα χόρτασα. Τα μπούχτισα. Τα βαρέθηκα. Μα σε κανέναν κερατά δεν πρόκειται να ξαναγίνω σκλάβος.